Hoe kan je iemand troosten die net een dierbare heeft verloren? - Bloemen Edelweiss

Hoe kan je iemand troosten die net een dierbare heeft verloren?

Dankbaarheid als een zonnestraal op verdriet, geeft een regenboog.

Hoe kan je iemand troosten die net een dierbare heeft verloren?
Dierbare? Wat omschrijft dat eigenlijk?
Iemand die heel dicht naast je stond, een vriend, een partner, een kind, een broer.
Wat zeg je tegen een ouder die zijn kind kwijt is, of tegen een vrouw die 80 is en de liefde van haar leven heeft begraven. Of een jonge gast in de fleur van zijn leven die vandaag naar de begrafenis van zijn beste vriend is gegaan, 25jaar, ze waren even oud.

We houden afstand van zoveel verdriet, we weten niet wat we moeten zeggen. Dus zeggen we niets en lopen in een boog om die personen te ontwijken. Alsof ze de cholera of de pest hebben.

Je zal me nu waarschijnlijk vragen,  wat moeten we dan zeggen?
Ik zal je vertellen wat je vooral niet moet doen.
Ze ontwijken en als je ze dan toch tegenkomt en niets anders kan, dan iets zeggen. Nooit vragen ‘Hoe gaat het?’ Wat denk je dat ze zullen antwoorden? even cliché als jij: ‘Goed’
Denk je dat mensen het niet doorhebben als je hen ontwijkt? Die blikken vol medelijden branden in hun rug en dat voel je, als 2 smeulende gaatjes. Vaak doet dat nog meer pijn dan het verlies zelf.
Je staat alleen.
En dan heb je van die onbeschofte mensen, de lijkenpikkers die op tijd willen zijn om die goeie wagen op te kopen. Zonder scrupule vragen ze wat er nu met het huis gaat gebeuren.
Ja, die zijn er ook.

Het kan anders.
Je bent er en je blijft er. Je vraagt niet hoe het gaat, omdat je dat weet, ziet en aanvoelt.
Soms is er zijn en niets zeggen voldoende. Dat weet jij.
Jij kan praten en vertellen over het verleden, toen alles nog mooi was.
De memorabele gebeurtenissen ophalen tot er een glimlach op jullie gezichten komt.
Herinneringen zijn schatten en parels uit het verleden.
Jouw verleden dat helemaal anders is dan vandaag.
Als je het doosje met die herinneringen opent,
voel dan de dankbaarheid, dat je deze souvenirs hebt en kan koesteren.

Je zou nooit zoveel pijn en verdriet kunnen hebben, als wat voorbij is niet zo mooi was geweest.
Dankbaarheid is de zonnestraal die jouw doosje met herinneringen laat schitteren.

Voor hen die dat soort verdriet aan de lijve ondervinden of hebben ondervonden:
Wees dankbaar voor de herinneringen die je maakte gedurende de tijd dat je samen was.

Voor hen die nu gelukkig zijn, wees bewust van je geluk.
Zorg dat jouw herinneringsdoosje een schatkist wordt waar je kan uit putten
op moeilijke momenten en  dankbaar kan zijn om elke mooie ontmoeting in je leven.
Leef ‘nu’ maar zorg voor later

Dit is mijn lievelingsquote op het afscheidskaartje
Afscheid nemen is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in goede gedachten
ter herinnering.

Zorg dat je heel veel mooie herinneringen maakt.
Zodat je in het fotoboek van je schatkist
de grappige, leuke en fantastische momenten
steeds weer opnieuw en opnieuw kan beleven.
Tot er een glimlach door je tranen komt.
Dan krijg je een regenboog van dankbaarheid die
Vandaag je dag en morgen heel je leven kleurt


Bloemen-edelweiss@telenet.be
GSM 0498 28 17 07

>